https://dharmawiki.org/index.php?action=history&feed=atom&title=Adiparva_Adhyaya_39_%28%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A9%E0%A5%AF%29 2026-05-02T17:53:19Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.35.4 https://dharmawiki.org/index.php?title=Adiparva_Adhyaya_39_(%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A9%E0%A5%AF)&diff=120708&oldid=prev 2019-10-16T11:36:51Z

<p>new pg</p> <p><b>New page</b></p><div>सौतिरुवाच<br /> <br /> एला[प]पुत्रवचः श्रुत्वा ते नागा द्विजसत्तम।<br /> <br /> सर्वे प्रहृष्टमनसः साधु साध्वित्यथाब्रुवन्॥ 1-39-1<br /> <br /> ततः प्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षत।<br /> <br /> जरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षमवाप च॥ 1-39-2<br /> <br /> ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत्।<br /> <br /> अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालयम्॥ 1-39-3<br /> <br /> तत्र नेत्रमभून्नागो वासुकिर्बलिनां वरः।<br /> <br /> समाप्यैव च तत्कर्म पितामहमुपागमन्॥ 1-39-4<br /> <br /> देवा वासुकिना सार्धं पितामहमथाब्रुवन्।<br /> <br /> भगवञ्छापभीतोऽयं वासुकिस्तप्यते भृशम्॥ 1-39-5<br /> <br /> अस्यैतन्मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वमर्हसि।<br /> <br /> जनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितमिच्छतः॥ 1-39-6<br /> <br /> हितो ह्ययं सदास्माकं प्रियकारी च नागराट्।<br /> <br /> प्रसादं कुरु देवेश शमयास्य मनोज्वरम्॥ 1-39-7<br /> <br /> ब्रह्मोवाच<br /> <br /> मयैव तद्वितीर्णं वै वचनं मनसामराः।<br /> <br /> एला[प]पुत्रेण नागेन यदस्याभिहितं पुरा॥ 1-39-8<br /> <br /> तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचः स्वयम्।<br /> <br /> विनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः॥ 1-39-9<br /> <br /> उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजः।<br /> <br /> तस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रयच्छतु॥ 1-39-10<br /> <br /> एला[प]पुत्रेण यत्प्रोक्तं वचनं भुजगेन ह।<br /> <br /> पन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तदन्यथा॥ 1-39-11<br /> <br /> सौतिरुवाच<br /> <br /> एतच्छ्रुत्वा तु नागेन्द्रः पितामहवचस्तदा।<br /> <br /> संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः शापमोहितः॥ 1-39-12<br /> <br /> स्वसारमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति।<br /> <br /> सर्पान्बहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत्॥ 1-39-13<br /> <br /> जरत्कारुर्यदा भार्यामिच्छेद्वरयितुं प्रभुः।<br /> <br /> शीघ्रमेत्य तदाख्येयं तन्नः श्रेयो भविष्यति॥ 1-39-14<br /> <br /> इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि जरत्कार्वन्वेषणे एकोनचत्वारिंशोऽध्यायः॥ 39 ॥</div>

P16459