https://dharmawiki.org/index.php?action=history&feed=atom&title=Adiparva_Adhyaya_37_%28%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A9%E0%A5%AD%29 2026-05-02T19:50:42Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.35.4 https://dharmawiki.org/index.php?title=Adiparva_Adhyaya_37_(%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A9%E0%A5%AD)&diff=120706&oldid=prev 2019-10-16T11:33:54Z

<p>new pg</p> <p><b>New page</b></p><div>सौतिरुवाच<br /> <br /> मातुः सकाशात्तं शापं श्रुत्वा वै पन्नगोत्तमः।<br /> <br /> वासुकिश्चिन्तयामास शापोऽयं न भवेत्कथम्॥ 1-37-1<br /> <br /> ततः स मन्त्रयामास भ्रातृभिः सह सर्वशः।<br /> <br /> ऐरावतप्रभृतिभिः सर्वधर्मपरायणैः॥ 1-37-2<br /> <br /> वासुकिरुवाच<br /> <br /> अयं शापो यथोद्दिष्टो विदितं वस्तथानघाः।<br /> <br /> तस्य शापस्य मोक्षार्थं मन्त्रयित्वा यतामहे॥ 1-37-3<br /> <br /> सर्वेषामेव शापानां प्रतिघातो हि विद्यते।<br /> <br /> न तु मात्राभिशप्तानां मोक्षः क्वचन विद्यते॥ 1-37-4<br /> <br /> अव्ययस्याप्रमेयस्य सत्यस्य च तथाग्रतः।<br /> <br /> शप्ता इत्येव मे श्रुत्वा जायते हृदि वेपथुः॥ 1-37-5<br /> <br /> नूनं सर्वविनाशोऽयमस्माकं समुपागतः।<br /> <br /> न ह्येतां सोऽव्ययो देवः शपन्तीं प्रत्यषेधयत्॥ 1-37-6<br /> <br /> तस्मात्सम्मन्त्रयामोऽद्य भुजङ्गानामनामयम्।<br /> <br /> यथा भवेद्धि सर्वेषां मा नः कालोऽत्यगादयम्॥ 1-37-7<br /> <br /> सर्व एव हि नस्तावद्बुद्धिमन्तो विचक्षणाः।<br /> <br /> अपि मन्त्रयमाणा हि हेतुं पश्याम मोक्षणे॥ 1-37-8<br /> <br /> यथा नष्टं पुरा देवा गूढमग्निं गुहागतम्।<br /> <br /> यथा स यज्ञो न भवेद्यथा वापि पराभवः॥ 1-37-9<br /> <br /> जनमेजयस्य सर्पाणां विनाशकरणाय वै।<br /> <br /> सौतिरुवाच<br /> <br /> तथेत्युक्त्वा ततः सर्वे काद्रवेयाः समागताः॥ 1-37-10<br /> <br /> समयं चक्रिरे तत्र मन्त्रबुद्धिविशारदाः।<br /> <br /> एके तत्राब्रुवन्नागा वयं भूत्वा द्विजर्षभाः॥ 1-37-11<br /> <br /> जनमेजयं तु भिक्षामो यज्ञस्ते न भवेदिति।<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवन्नागास्तत्र पण्डितमानिनः॥ 1-37-12<br /> <br /> मन्त्रिणोऽस्य वयं सर्वे भविष्यामः सुसम्मताः।<br /> <br /> स नः प्रक्ष्यति सर्वेषु कार्येष्वर्थविनिश्चयम्॥ 1-37-13<br /> <br /> तत्र बुद्धिं प्रदास्यामो यथा यज्ञो निवर्त्स्यति।<br /> <br /> स नो बहुमतान्राजा बुद्ध्या बुद्धिमतां वरः॥ 1-37-14<br /> <br /> यज्ञार्थं प्रक्ष्यति व्यक्तं नेति वक्ष्यामहे वयम्।<br /> <br /> दर्शयन्तो बहून्दोषान्प्रेत्य चेह च दारुणान्॥ 1-37-15<br /> <br /> हेतुभिः कारणैश्चैव यथा यज्ञो भवेन्न सः।<br /> <br /> अथवा य उपाध्यायः क्रतोस्तस्य भविष्यति॥ 1-37-16<br /> <br /> सर्पसत्रविधानज्ञो राजकार्यहिते रतः।<br /> <br /> तं गत्वा दशतां कश्चिद्भुजङ्गः स मरिष्यति॥ 1-37-17<br /> <br /> तस्मिन्मृते यज्ञकारे क्रतुः स न भविष्यति।<br /> <br /> ये चान्ये सर्पसत्रज्ञा भविष्यन्त्यस्य चर्त्विजः॥ 1-37-18<br /> <br /> तांश्च सर्वान्दाशिष्यामः कृतमेवं भविष्यति।<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवन्नागा धर्मात्मानो दयालवः॥ 1-37-19<br /> <br /> अबुद्धिरेषा भवतां ब्रह्महत्या न शोभनम्।<br /> <br /> सम्यक्सद्धर्ममूला वै व्यसने शान्तिरुत्तमा॥ 1-37-20<br /> <br /> अधर्मोत्तरता नाम कृत्स्नं व्यापादयेज्जगत्।<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवन्नागाः समिद्धं जातवेदसम्॥ 1-37-21<br /> <br /> वर्षैर्निर्वापयिष्यामो मेघा भूत्वा सविद्युतः।<br /> <br /> स्रुग्भाण्डं निशि गत्वा च ह्य[अ]परेभुजगोत्तमाः॥ 1-37-22<br /> <br /> प्रमत्तानां हरन्त्वाशु विघ्न एवं भविष्यति।<br /> <br /> यज्ञे वा भुजगास्तस्मिञ्छतशोऽथ सहस्रशः॥ 1-37-23<br /> <br /> जनान्दशन्तु वै सर्वानेवं [सर्वे नैवं] त्रासो भविष्यति।<br /> <br /> अथवा संस्कृतं भोज्यं दूषयन्तु भुजङ्गमः॥ 1-37-24<br /> <br /> स्वेन मूत्रपुरीषेण सर्वभोज्यविनाशिना।<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवंस्तत्र ऋत्विजोऽस्य भवामहे॥ 1-37-25<br /> <br /> यज्ञविघ्नं करिष्यामो दीयतां दक्षिणा इति।<br /> <br /> वश्यतां च गतोऽसौ नः करिष्यति यथेप्सितम्॥ 1-37-26<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवंस्तत्र जले प्रक्रीडितं नृपम्।<br /> <br /> गृहमानीय बध्नीमः क्रतुरेव भवेन्न सः॥ 1-37-27<br /> <br /> अपरे त्वब्रुवंस्तत्र नागाः पण्डितमानिनः।<br /> <br /> दशामस्तं प्रगृह्याशु कृतमेवं भविष्यति॥ 1-37-28<br /> <br /> छिन्नं मूलमनर्थानां मृते तस्मिन्भविष्यति।<br /> <br /> एषा नो नैष्ठिकी बुद्धिः सर्वेषामीक्षणश्रवः॥ 1-37-29<br /> <br /> अथ यन्मन्यसे राजन्द्रुतं तत्संविधीयताम्।<br /> <br /> इत्युक्त्वा समुदैक्षन्त वासुकिं पन्नगोत्तमम्॥ 1-37-30<br /> <br /> वासुकिश्चापि संचिन्त्य तानुवाच भुजङ्गमान्।<br /> <br /> नैषा वो नैष्ठिकी बुद्धिर्मता कर्तुं भुजङ्गमाः॥ 1-37-31<br /> <br /> सर्वेषामेव मे बुद्धिः पन्नगानां न रोचते।<br /> <br /> किं तत्र संविधातव्यं भवतां स्याद्धितं तु यत्॥ 1-37-32<br /> <br /> श्रेयःप्रसाधनं मन्ये कश्यपस्य महात्मनः।<br /> <br /> ज्ञातिवर्गस्य सौहार्दादात्मनश्च भुजङ्गमाः॥ 1-37-33<br /> <br /> न च जानाति मे बुद्धिः किञ्चित्कर्तुं वचो हि वः।<br /> <br /> मया हीदं विधातव्यं भवतां यद्धितं भवेत्।<br /> <br /> अनेनाहं भृशं तप्ये गुणदोषौ मदाश्रयौ॥ 1-37-34<br /> <br /> इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि वासुक्यादिमन्त्रणे सप्तत्रिंशोऽध्यायः॥ 37 ॥</div>

P16459