https://dharmawiki.org/index.php?action=history&feed=atom&title=Adiparva_Adhyaya_134_%28%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A7%E0%A5%A9%E0%A5%AA%29 2026-04-28T15:53:18Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.35.4 https://dharmawiki.org/index.php?title=Adiparva_Adhyaya_134_(%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%A7%E0%A5%A9%E0%A5%AA)&diff=120300&oldid=prev 2019-08-22T09:48:21Z

<p>Created page with &quot;वैशम्पायन उवाच कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे। पक्षपातक...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>वैशम्पायन उवाच<br /> <br /> कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे।<br /> <br /> पक्षपातकृतस्नेहः स द्विधेवाभवज्जनः॥ 1-134-1<br /> <br /> ही वीर कुरुराजेति ही भीमेति च[भीम इति] जल्पताम्।<br /> <br /> पुरुषाणां सुविपुलाः प्रणादाः सहसोत्थिताः॥ 1-134-2<br /> <br /> ततः क्षुब्धार्णवनिभं रङ्गमालोक्य बुद्धिमान्।<br /> <br /> भारद्वाजः प्रियं पुत्रमश्वत्थामानमब्रवीत्॥ 1-134-3<br /> <br /> द्रोण उवाच<br /> <br /> वारयैतौ महावीर्यौ कृतयोग्यावुभावपि।<br /> <br /> मा भूद्रङ्गप्रकोपोऽयं भीमदुर्योधननोद्भवः॥ 1-134-4<br /> <br /> वैशम्पायन उवाच<br /> <br /> (तत उत्थाय वेगेन अश्वत्थामा न्यवारयत्।<br /> <br /> गुरोराज्ञा भीम इति गान्धारे गुरुशासनम्।<br /> <br /> अलं योग्यकृतं वेगमलं साहसमित्युत॥)<br /> <br /> ततस्तावुद्यतगदौ गुरुपुत्रेण वारितौ।<br /> <br /> युगान्तानिलसङ्क्षुब्धौ महावेलाविवार्णवौ॥ 1-134-5<br /> <br /> ततो रङ्गाङ्गणगतो द्रोणो वचनमब्रवीत्।<br /> <br /> निवार्य वादित्रगणं महामेघनिभस्वनम्॥ 1-134-6<br /> <br /> यो मे पुत्रात्प्रियतरः सर्वशस्त्रविशारदः।<br /> <br /> ऐन्द्रिरिन्द्रानुजसमः स पार्थो दृश्यतामिति॥ 1-134-7<br /> <br /> आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा।<br /> <br /> बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पूर्णतूणः सकार्मुकः॥ 1-134-8<br /> <br /> काञ्चनं कवचं बिभ्रत्प्रत्यदृश्यत फाल्गुनः।<br /> <br /> सार्कः सेन्द्रायुधतटित्[डित्] ससंध्य इव तोयदः॥ 1-134-9<br /> <br /> ततः सर्वस्य रङ्गस्य समुत्पिञ्जलकोऽभवत्।<br /> <br /> प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशङ्खानि समन्ततः॥ 1-134-10<br /> <br /> एष कुन्तीसुतः श्रीमानेष मध्यमपाण्डवः।<br /> <br /> एष पुत्रो महेन्द्रस्य कुरूणामेष रक्षिता॥ 1-134-11<br /> <br /> एषोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठ एष धर्मभृतां वरः।<br /> <br /> एष शीलवतां चा[वा]पि शीलज्ञाननिधिः परः॥ 1-134-12<br /> <br /> इत्येवं तुमुला वाचः शुशृवुः[शृण्वत्याः] प्रेक्षकेरिताः।<br /> <br /> कुन्त्याः प्रस्रवसंयुक्तैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत्॥ 1-134-13<br /> <br /> तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत्।<br /> <br /> धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः॥ 1-134-14<br /> <br /> क्षत्तः क्षुब्धार्णवनिभः किमेष सुमहास्वनः।<br /> <br /> सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम्॥ 1-134-15<br /> <br /> विदुर उवाच<br /> <br /> एष पार्थो महाराज फाल्गुनः पाण्डुनन्दनः।<br /> <br /> अवतीर्णः सकवचस्तत्रैष सुमहास्वनः॥ 1-134-16<br /> <br /> धृतराष्ट्र उवाच<br /> <br /> धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते।<br /> <br /> पृथारणिसमुद्भूतैस्त्रिभिः पाण्डववह्निभिः॥ 1-134-17<br /> <br /> वैशम्पायन उवाच<br /> <br /> तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथञ्चित्प्रत्युपस्थिते।<br /> <br /> दर्शयामास बीभत्सुराचार्यायास्त्रलाघवम्॥ 1-134-18<br /> <br /> आग्नेयेनासृजद्वह्निं वारुणेनासृजत्पयः।<br /> <br /> वायव्येनासृजद्वायुं पार्जन्येनासृजद्घनान्॥ 1-134-19<br /> <br /> भौमेन प्राविशद्भूमिं पार्वतेनाभजद्गिरिम्[सृजद्गिरीन्]।<br /> <br /> अन्तर्धानेन चास्त्रेण पुनरन्तर्हितोऽभवत्॥ 1-134-20<br /> <br /> क्षणात्प्रांशुः क्षणाद्ध्रस्वः क्षणाच्च रथधूर्गतः।<br /> <br /> क्षणेन रथमध्यस्थः क्षणेनावतरन्महीम्॥ 1-134-21<br /> <br /> सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरुं चापि गुरुप्रियः।<br /> <br /> सौष्ठवेनाभिसङ्क्षिप्तः सोऽविध्यद्विविधैः शरैः॥ 1-134-22<br /> <br /> भ्रमतश्च वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम्।<br /> <br /> पञ्च बाणानसंयुक्तान्सम्मुमोचैकबाणवत्॥ 1-134-23<br /> <br /> गव्ये विषाणकोशे[षे] च बि[च]ले रज्ज्ववलम्बिनि।<br /> <br /> निचखान महावीर्यः सायकानेकविंशतिम्॥ 1-134-24<br /> <br /> इत्येवमादि सुमहत्ख़ड्गे धनुषि चानघ।<br /> <br /> गदायां शस्त्रकुशलो मण्डलान्यन्व[नि ह्य]दर्शयत्॥ 1-134-25<br /> <br /> चक्रे तोमरपाशानां भिण्डिपालपरश्वथान्॥<br /> <br /> अन्येषां चापि शिक्षाणां दर्शयामास लाघवम्॥<br /> <br /> वैशम्पायनः--<br /> <br /> इत्येवमतुला वाचश्शृण्वन्त्याः प्रेक्षकेरिताः।<br /> <br /> कुन्त्याः प्रस्रवसंमिश्रैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत्॥<br /> <br /> तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत्।<br /> <br /> धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः॥<br /> <br /> धृतराष्ट्रः--<br /> <br /> क्षत्तः क्षुब्धार्णवसमः किमेष सुमहास्वनः।<br /> <br /> सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम्॥<br /> <br /> विदुरः--<br /> <br /> एष पार्थो महाबाहुः कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः।<br /> <br /> अवतीर्णस्सकवचस्तत्रैष जननिस्वनः॥<br /> <br /> धृतराष्ट्रः--<br /> <br /> धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते।<br /> <br /> पृथारणिसमुद्भूतैत्त्रिभिः पाण्डववह्रिभिः॥<br /> <br /> वैशंपायनः--<br /> <br /> तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथंचित्पर्यवस्थिते।<br /> <br /> ततः समाप्तभूयिष्ठे तस्मिन्कर्मणि भारत।<br /> <br /> मन्दीभूते समाजे च वादित्रस्य च निःस्वने॥ 1-134-26<br /> <br /> द्वारदेशात्समुद्भूतो माहात्म्यबलसूचकः।<br /> <br /> वज्रनिष्पेषसदृशः शुश्रुवे भुजनि[निः]स्वनः॥ 1-134-27<br /> <br /> दीर्यन्ते किं नु गिरयः किंस्विद्भूमिर्विदीर्यते।<br /> <br /> किंस्विदापूर्यते व्योम जलधाराघनैर्घनैः॥ 1-134-28<br /> <br /> रङ्गस्यैवं मतिरभूत्क्षणेन वसुधाधिप।<br /> <br /> द्वारं चाभिमुखाः सर्वे बभूवुः प्रेक्षकास्तदा॥ 1-134-29<br /> <br /> पञ्चभिर्भ्रातृभिः पार्थैर्द्रोणः परिवृतो बभौ।<br /> <br /> पञ्चतारेण संयुक्तः सावित्रेण एव चन्द्रमाः॥ 1-134-30<br /> <br /> अश्वत्थाम्ना च सहितं भ्रातॄणां शतमूर्जितम्।<br /> <br /> दुर्योधनममित्रघ्नमुत्थितं पर्यवारयत्॥ 1-134-31<br /> <br /> स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधैर्गदाग्रपाणिः समवस्थितैर्वृतः।<br /> <br /> बभौ यथा दानवसङ्क्षये पुरा पुरन्दरो देवगणैः समावृतः॥ 1-134-32<br /> <br /> इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि अस्त्रदर्शने चतुस्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः॥ 134॥</div>

Pṛthvī